Meteoryt z Grenlandii

Meteoryt z Grenlandii
0 votes, 0.00 avg. rating (0% score)

rp_nauka112.jpgDrugi pod względem wielkości meteoryt świata pochodzi z Grenlandii. W roku 1894 znalazł go tam Robert E. Peary, sławny amerykański badacz polarny, późniejszy zdobywca bieguna północnego. Jest to również meteoryt żelazny o masie 34 ton, przechowywany dziś w Muzeum Historii Naturalnej w Nowym Jorku. Pierwotnie tkwił w żwirze moreny polodowcowej i tubylcy zwali go Ahnighito, co w języku grenlandzkich Eskimosów ma oznaczać zarówno ?namiot”, jak i ?córa śniegu”. W pobliżu były jeszcze dwa inne meteoryty o wadze 3000 i 400 kilogramów, znane w literaturze naukowej pod nazwą ?Kobiety” i ?Psa”. Z ich upadkiem przypuszczalnie związany jest trzeci meteoryt żelazny o masie 3,5 tony, który obecnie znajduje się w Muzeum Mineralogicznym w Kopenhadze. W roku 1963 duńskiemu uczonemu V. Buchwaldowi udało się na Grenlandii znaleźć bryłę żelaza pochodzenia meteorytowego o masie 15 ton. Ale zapewne jest ich tam znacznie więcej i tubylcom były one od dawna znane. Gdy w roku 1818 brytyjski podróżnik John E. Ross poszukiwał przejścia przez Zatokę Baffi- na, otrzymał od Eskimosów nóż kościany o żelaznym ostrzu, które – jak się później okazało – wykonane zostało z żelaza meteorytowego. Nie było ono obce także w Meksyku, gdzie w roku 1863 natrafiono na trzeci pod względem wielkości meteoryt świata. Ta ważąca około 27 ton bryła żelaza, znana pod nazwą Bacubirito, również do dziś leży na miejscu upadku.

Zobacz też..

8 marca 1772 roku astronom francuski Jacques Leibax, zwany Montagne, odkrył słabą kometę. Sam obserwował ją jedynie kilkanaście dni, a w ogóle była ona obserwowana tylko przez miesiąc i w dodatku pomiary jej położeń na niebie nie były na tyle ścisłe, aby na ich podstawie można było dokładnie wyznaczyć elementy jej orbity. W roku 1805 kometa została na nowo odkryta i wtedy niektórzy astronomowie po raz pierwszy wystąpili z tezą, że można ją utożsamić z kometą Montagne’a. Brak było jednak na to przekonywającego dowodu, a ponieważ i tym razem była obserwowana zaledwie w ciągu czterech tygodni, nikt nawet się nie pokusił o obliczenie daty jej następnego powrotu. Dopiero w roku 1820 kometą Montagne’a zainteresował się czeski astronom Józef Morstad. On też doszedł do wniosku, iż komety z lat 1772 i 1805 to jeden i ten sam obiekt. Okres jej obiegu ocenił na 6,7 lat, przewidując jednocześnie kolejny powrót do Słońca na rok 1826, o czym powiadomił swego przyjaciela astronoma amatora Willema Bielę i prosił go o dokonywanie obserwacji. Ten faktycznie znalazł kometę na niebie 26 lutego 1826 roku i na podstawie swych obserwacji stwierdził, że hipoteza Morstada była w pełni słuszna. Nie poprzestał jednak tylko na tym, lecz również wyznaczył orbitę komety noszącej dziś jego nazwisko.

Pozostałe artykuły o szkole i edukacji:

Tagi: Fotodepilacja Żary, orienteering miejski na imprezę integracyjną, glutamina katowice, fluorokrzemian glinu, Fotoprzekaźnik Sick, lpk110, Tynk mozaikowy Lakma, vetrex-v90-alphaline, kostka fakturowana producent, zeltiq Warszawa, złomowanie auta tarnobrzeg